Beste Gigante: waarom geen grofgebreide dekens?
Door Fernando Santos
“Beste Gigante, eerlijke vraag: waarom maak je geen grof gebreide dekens? Daar is reuzenwol toch voor. En nu je toch bezig bent: wintersokken en handschoenen. Die zou ik morgen kopen.”
Eerlijke vraag, eerlijk antwoord, en ik laat je de rekensom zien in plaats van eromheen te praten. Waar ik ben uitgekomen: geen dekens, wel de kleine winterdingen, en om dezelfde reden.
Een deken is geen groter vest. Het zijn er drie of vier
Je kunt deze som zo uit onze maattabel halen, dus laten we dat doen. Een vest in Regular M bestaat uit een rugpand van 20 steken breed en 27 toeren hoog, twee voorpanden van 9 bij 27, en twee mouwen. Dat rugpand is 64cm breed en 62cm lang, en het hele kledingstuk komt uit op zo’n 1.1 vierkante meter gebreide stof, eerder 1.3 met de vollere ballonmouwen die de meeste van onze patronen gebruiken.
Nu de deken. Een eenpersoonsbed is 150 bij 200, dus 3 vierkante meter: bijna drie vesten. Een tweepersoonsbed is 200 bij 220, dus 4.4, oftewel drie à vier vesten. Zelfs de bescheiden plaid waar mensen meestal aan denken, 130 bij 170, is twee vesten. En elke meter daarvan wordt met de hand gebreid, steek voor steek.
Drie of vier keer de wol, drie of vier keer de uren, en een slimmer patroon verandert daar niets aan. Bij reuzenbreiwerk is de wol niet één ingrediënt van de vele, het is bijna de hele rekening, dus een deken komt uit op een veelvoud van de prijs van een vest en blijft daar.
En het vest is het stuk dat je jarenlang elke winter kunt dragen. Daar kom ik steeds op terug. Als ik je om zoveel wol ga vragen, wil ik liever dat het iets wordt wat je aantrekt.
Een eerlijk geprijsde deken zou met afstand het duurste op de site zijn, en ik zou het zelf niet betalen.
“Gebruik dan goedkopere wol”
Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb goed gezocht, meer dan eens.
Ongesponnen Corriedale- en merinolont is gewoon duur bij de bron, zeker in de hoeveelheden die een studio van twee mensen inkoopt. Mijn leverancier hanteert een minimum van 10 kg per kleur, dus aanvullen is een echte verplichting, geen klik.
Wat ik je wel kan vertellen, is waar onze prijs zit. Elke keer dat ik die vergelijk met Britse leveranciers, komen wij lager uit. Je vindt een lagere kiloprijs bij winkels in Turkije en Oost-Europa, en genoeg mensen kopen daar ook. Dan komt de bezorging. Wol die zo volumineus is, is duur om te verzenden, de offertes verschillen enorm van bestelling tot bestelling, en tegen de tijd dat het aankomt, is de besparing meestal weg, soms twee keer.
Aan de andere kant van het schap staan prachtige dure namen die twee of drie keer zoveel vragen als ik voor iets vergelijkbaars. Ik heb echt respect voor ze: grotere studio, hogere vaste kosten, een naam waar mensen graag voor betalen. Ik wil alleen niet dat wat jij betaalt daarvan afhangt.
Wat er echt in een handgemaakte prijs zit
Een prijs is niet gewicht maal een marge. Als dat zo was, kon ik het getal kleiner laten lijken door minder te doen, en dan zou je precies voelen waar ik had bezuinigd.
Elke gram wordt met de hand voorbereid voordat hij bij je komt. Ik koop de wol in grote ongesponnen rollen, strijk elke lengte twee keer glad, splits hem in de lengte, kam hem twee keer met de hand door zodat de vezels recht liggen, bevochtig hem zodat ze tot rust komen, en rol hem dan tot gelijke bundels. Dat zijn uren per bestelling, en het is het verschil tussen lont die zich gedraagt en lont die gaat pluizen.
Dan is er alles wat je nooit ziet. De e-mails, één voor één beantwoord. Het lange gesprek met iemand die twijfelt tussen twee kleurstellingen. De maten die samen doorgenomen worden. Het patroon geschreven, getest en herschreven. De doos ingepakt, en de wandeling ermee naar het postkantoor. Dat werk is echt, het kost tijd, en het zit in de prijs, of iemand het nu opsomt of niet.
Het bepaalt ook waar je geld naartoe gaat. Bestel bij een concern en je bestelling is een afrondingsfout in een kwartaalcijfer. Bestel hier en het is wat de volgende 10 kg van een kleur betaalt, een kleine studio draaiende houdt en op een tafel in Worthing belandt. Kleine studio’s leven van bestellingen. Dat is geen schuldgevoel aanpraten, het is gewoon zo.
Bezorging, en waarom ik je liever een langere termijn noem
Bij de bezorging halen veel winkels stilletjes hun geld terug, en daar worden veel kopers teleurgesteld. Dus, duidelijk: bezorging in het VK is gratis boven £30. Alles wordt binnen 7 werkdagen verstuurd, meestal eerder. Daarna duurt het zo’n 2 tot 3 werkdagen binnen het VK en 7 tot 10 internationaal, en die levertijden zijn van Royal Mail en niet van mij, daarom noem ik ze apart.
Dit is de keuze die me verkopen kost. Als een tint niet op mijn tafel ligt, doe ik niet alsof hij in een doos zit. Ik laat hem liever als uitverkocht zien, of noem je een langere wachttijd, dan dat ik de bestelling aanneem en drie weken stil blijf terwijl ik bij een leverancier achter 10 kg aan zit. Een tragere eerlijke datum wint het altijd van een snelle verzonnen datum, en met de eerste kun je plannen.
En nee, geen acryl
Deze vraag heeft een eigen brief, dus ik houd het hier kort: acryl is echt goed in sommige dingen en ik kijk er niet op neer. Maar dit hele verhaal is gebouwd op zachte natuurlijke vezel, dus overstappen is geen korting, het is een ander bedrijf. Dat schap is ook druk en de marges zijn dun, dus ik zou slechter werk leveren voor minder geld. Het volledige antwoord, inclusief het verhaal over snobisme, staat in de acrylbrief.
Het deel van je idee dat ik houd, zonder de handschoenen
Klein en goedkoop is precies goed. Handschoenen, wanten en sokken niet, en ik wil eerlijk zeggen waarom in plaats van je een gimmick te verkopen. Onze steek is ongeveer 3cm breed. Vingers, duimen, hielen en tenen zijn allemaal problemen voor kleine steken: op deze schaal worden ze klonterig en vol gaten, en een reuzengebreide sok is een foto, geen sok. Sommige dingen overleven het opschalen gewoon niet, en dit zijn er drie van.
Wat wel werkt, is alles waarbij de grote steek juist de bedoeling is en niets fijn gevormd hoeft te worden. Een col. Een sjaal. Een haarband. Een kussenhoes. Een tas. Een kerstsok, die juist komisch groot hoort te zijn, dus reuzenwol past daar beter bij dan bij wat dan ook in huis.
Daar draait de rekensom om. Elk daarvan is ongeveer één bundel van 500g, soms twee, dus £26 of £52 aan wol in plaats van de paar honderd van een deken, en een avond of twee in plaats van twee weken. Goedkoop genoeg om voor iemand anders te maken, en daar is de winter voor. Nog beter: een vest laat meestal genoeg over voor een ervan. Heb je een zak restjes in de kast, dan is dit wat restjes worden.
Waar we nu staan
Dus geen deken. Niet omdat het moeilijk zou zijn, maar omdat ik een bedrag zou moeten vragen waarbij ik je niet recht in de ogen kan kijken. Wil je er toch een, dan is de eerlijke route de wol kopen en hem zelf breien, en ik help je graag de hoeveelheid goed te krijgen: de wolrekensom staat hier.
De kleine winterstukken ben ik voor deze winter aan het schetsen. Nog niets heeft een datum en ik ga er geen verzinnen. Maar als je me vertelt welke je als eerste zou willen, de kerstsok, de col of het kussen, dan bepaalt dat echt de volgorde waarin ik ze maak.
Lees verder
De wolsom die voorkomt dat je te veel bollen koopt (of halverwege een mouw zonder komt te zitten)
Ruwe hoeveelheden voor een sjaal, een plaid en een vest, en waardoor het getal hoger of lager uitvalt.
Lees dit hierna →
