Uit het Gigante journal

De truc achter reusachtige grofgebreide ballonmouwen

Uitleg

Een ballonmouw in grof breiwerk, rond gebreid aan een Gigante-vest

Een ballonmouw is het fijnste deel van een grof vest om te breien: die trotse pof boven de pols die zegt dat iemand dit gemaakt heeft. Ik brei de mijne direct aan het vest, in het rond, zonder losse mouw die je er later aan moet naaien.

Kijk hoe de ballonmouw ontstaat.

Dit zijn met de vingers gebreide, grove ballonmouwen, en het slimme is dat je geen tweede deel hoeft te maken. Je breit geen platte mouw om die er daarna aan te naaien. Je laat hem direct uit het armsgat groeien, rond en rond, tot alles één doorlopend geheel is. Als je eenmaal hebt gezien hoe dat in elkaar valt, wil je bijna niet meer terug naar naden.

Geen losse mouw en geen naad: hij groeit direct uit het vest.

Stap 1 · Neem steken op rond het armsgat

Begin bij de opening van het armsgat. Langs de hele rand loopt een ketting van steken, dezelfde nette kleine V-vormige lusjes die je langs de rand van elk breiwerk ziet. Jouw taak is om in elk van die kettingsteken een lus op te nemen, rustig de hele opening rond, tot je weer terug bent waar je begon.

Neem de tijd en houd de afstand gelijk. Sla je er te veel over, dan krijg je een slappe verbinding met gaten; prop je er te veel in, dan trekt de bovenkant van de mouw samen. Een lus in elke kettingsteek, helemaal rond, geeft je een nette ring van levende steken om op verder te bouwen, en op die ring groeit de mouw.

Stap 2 · Brei de mouw in het rond

Nu ga je gewoon door, rond en rond. Omdat je in een cirkel werkt in plaats van heen en weer in platte naalden, loopt er geen naad over de arm. De mouw groeit als één gladde koker direct uit het lijf, en daardoor lijkt het klaar vest uit één stuk gemaakt.

Op een gegeven moment raakt je wol op en moet je een nieuw stuk toevoegen. Leg geen knoop. Leg in plaats daarvan het oude en het nieuwe eind tegen elkaar en vilt ze vast met een viltnaald. Een paar snelle prikken laten de vezels in elkaar haken tot ze één worden. Geen knopen betekent geen gaten, en niets dat later in je arm prikt.

Zo zet je aan het eind ook elk los draadje vast. Grof ongesponnen lont is veel te dik voor een stop- of borduurnaald, dus bij deze vesten is een viltnaald altijd het gereedschap om te verbinden en af te hechten, of je nu met naalden of met je vingers breit. Is dat nieuw voor je, dan leg ik het rustig uit in draadjes afhechten in grof breiwerk.

Een korte, eerlijke waarschuwing

Steken opnemen en zo in het rond breien geeft je de netste afwerking in grof breiwerk, maar het is geen techniek voor beginners. De ketting van het armsgat lezen, gelijkmatig opnemen en een koker op de naalden houden vraagt allemaal wat oefening, dus wees voorzichtig. Ik zou dit een methode voor gevorderden noemen.

Is dit je allereerste vest, dan is het geen schande om ergens rustiger te beginnen en later terug te komen voor ballonmouwen, als je handen de basissteek kennen. Lees eerst of een echte beginner een grof vest kan breien; grote steken vergeven heel veel, en daar bouw je het vertrouwen op dat deze stap nodig heeft.

Stap 3 · Minder bij de manchet om de ballon samen te trekken

Is de koker zo lang als je wilt, dan is het tijd voor de ballonvorm. Als je de manchet nadert, begin je te minderen: je breit steeds twee steken samen (2 samen breien) over de toer om de stof in te trekken. Elke mindering haalt een steek weg, dus de cirkel wordt steeds kleiner.

Precies dat samentrekken geeft je de ballon: hogerop blijft de mouw vol en pofferig, en naar de pols toe loopt hij smal af tot een strakke, geplooide manchet. Verdeel de minderingen gelijkmatig over de toer, zodat de mouw overal netjes samentrekt en niet aan één kant opbolt.

Stap 4 · Kant af

Is de manchet zo smal als je wilt, kant dan af om de rand af te werken. Hecht daarna dat laatste draadje af met je viltnaald, net zoals je eerder je wol verbond. Dat is een complete ballonmouw, direct uit het vest gegroeid, zonder een naad te zien.

Doe hetzelfde bij het andere armsgat, en je hebt een klaar paar. Er is echt iets bijzonders aan een mouw die begon als een rij opgenomen lusjes en eindigde als die trotse, pofferige vorm.